Transalp Nomads, vier neven met vier Honda Transalps 600, onderweg van Kamerik (Utrecht) Nederland naar Kaapstad, Zuid-Afrika. Hoe lekker de zon in Spanje ook is, heel lang genieten de Transalp Nomads er niet van in Spanje. We willen door, het avontuur lonkt, en de zon zullen we nog genoeg zien gedurende ons avontuur. 

Het idee is niet om slechts te overwinteren in Spanje. In tegenstelling tot veel campers en pensionado die we onderweg steeds meer tegenkomen. Benidorm laten we toch maar links liggen, en we gaan kilometers vreten om wat sneller in Malaga aan te komen. We eindigen in Roquetas de Mar. Waar in Catalonië het toeristenseizoen nog niet begonnen was, zoeken veel toeristen blijkbaar het warmere zuiden op. In de directe omgeving van Roquetas de Mar is er gigantisch veel tuinbouw. Almería is de grote stad vlakbij, verder wordt alle ruimte benut voor de tuinbouw. Veelal tomaten worden verbouwd in de oneindige hoeveelheid kassen. We overnachten in een gloednieuw appartementencomplex aan de rand van de stad, die van alle gemakken is voorzien om in comfort de dag door te komen. Naast ons hotel ligt een grote parkeerplaats waar de vele campers zich ophopen. 

Het is nog zo’n 2:30 uur naar Malaga. Een kort ritje die we nog wat aantrekkelijker maken door de bergen in te trekken naar een groot stuwmeer. Wanneer we iets doorrijden staat al snel Ferdinand ons op te wachten met zijn Honda Transalp. Ferdinand is een geboren Kamerikker en fervent Transalp rijder en tegenwoordig woonachtig in een rustig dorpje aan de rand van Malaga. Hij is bereid geweest om ons te ontvangen, door Malaga te begeleiden en ons verder voor te bereiden voor de oversteek naar Afrika. 

Ferdinand rijdt ons voor naar zijn huis waar we ons op kunnen frissen, en al snel koud bier en lunch voorgeschoteld krijgen. Voordat we de oversteek maken naar het zuidelijke continent wilden we graag onze banden laten vervangen. Van banden voor de weg naar All-Road banden, die het hopelijk vol gaan houden tot aan Zuid-Afrika. Voor de kenners; onze keuze is gevallen op de Mitas E07. Ferdinand heeft zich ingespannen om deze voor ons klaar te laten leggen. De bandenzaak Neumaticos Vargas, in samenwerking met de zuid Spaanse motorclubs El Suizo en Dale Jierro, hebben de bandenwissel gelijk als ware attractie verheven. Samen met vlogger en de nodige PR is onze uitstekende bandenwissel online te zien onder de volgende link. Een drankje in het biker café verder en het is tijd om onze nieuwe banden in te rijden richting Ferdinands huis. Ferdinands vrouw, Monica, heeft ondertussen vele Spaanse delicatessen klaar gemaakt waarvan we mochten genieten. Ook via deze weg nogmaals hartelijk dank aan Ferdinand en Monica voor de gezelligheid, het verblijf, eten en het regelen van de bandenwissel. 

Nog met een volle maag van het diner, een verse Spaanse jus d’orange en een kop koffie verder, word er vroeg op de motor gestapt. Dit om rond het middaguur de ferry van Tarifa (Spanje) naar Tanger (Marokko) te pakken. Ferdinand gaat ons voor langs de Costa del Sol tot aan het zuidelijkste puntje van Spanje. Bij de douane worden we nog bang gemaakt doordat er al groepen rally rijders zijn geweerd in verband met preventie tegen het Corona virus. Een dag later zal blijken dat wij een van de laatste mogelijkheden hebben gepakt om in Marokko aan te komen. Vanaf dan worden de ferry’s vanaf Spanje geweerd door Marokko. 

Het is een korte maar wilde overtocht. Het duurt ongeveer een uur, waarbinnen je op de boot nog langs de immigratie mag. Het blijft bij enkele korte vragen of dat je je grieperig voelt. De strengere controle is op het vasteland, waar spullen doorzocht worden en kritische vragen worden gesteld. Zonder problemen komen we de grens door. We zijn in Afrika! 

Na de grens ben je direct in het chaotische Tanger. Het is druk op straat. Er word aan de weg gewerkt en direct na de grens staat het verkeer muurvast. We leren onszelf snel de Afrikaanse rijstijl aan, en wurmen ons inclusief bepakking door de chaos heen. De claxon weten we steeds makkelijker te vinden. Net voordat we de stad uit zijn pinnen we snel wat geld en kopen een Sim kaart.

Onder motorrijders staat Marokko al bekend als geweldig land om doorheen te touren. Ferdinand maakt bijvoorbeeld bijna elk jaar de oversteek om het avontuur op te zoeken. Het is een toegankelijk land, de Nederlandse motorverzekering geeft bijvoorbeeld ook dekking voor Marokko. Het landschap is verrassend divers, en het eten is er heerlijk.

Het eerste stuk rijden we door het Rifgebergte richting naar Chefchaouen. Het is een toeristische trekpleister met een blauw geschilderde Medina. Waarom blauw? Hier zijn verschillende theorieën voor. Het lijkt dat dit tegen de muggen is, of een andere theorie is dat Joodse mensen dit tijdens de diaspora hebben geschilderd als symboliek voor bescherming. Het Rifgebergte is tot onze verbazing prachtig groen rond deze tijd van het jaar. De weg naar Chefchaouen was al mooi, maar de volgende dag pakken we de toeristische route naar Fes. Door onverharde stukken, langs kleine dorpen met veel kleinschalige landbouw en loslopend vee.

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *