Transalp Nomads, vier neven met vier Honda Transalps 600, onderweg van Kamerik (Utrecht) Nederland naar Kaapstad, Zuid-Afrika. Na een mooi afscheid bij vertrek op Zondag 1 maart, wordt er vlot richting België gekoerst, met als doel Parijs. Een dag met regen, natte sneeuw en wind, die uiteindelijk door pech anders loopt dan gepland. 

Zondagochtend 1 maart was het dan eindelijk zover. De dag van vertrek. Het idee om het afscheid ‘klein’ te houden, was toch niet helemaal gelukt en we werden onder toeziend oog van meer dan 50 mensen fantastisch uitgezwaaid. Het leverde schitterende plaatjes en videobeelden op. Bepakt en bezakt vertrekken we vlotjes richting de A12 in Woerden, om richting Rotterdam, Breda, Antwerpen naar Noord-Frankrijk en Parijs te koersen. Een gek gevoel zo de eerste uren op de motor. Het is echter al snel zaak om volledige focus op de motor te houden, door de sterke wind die er staat. Zeker wanneer we de Hollandsch Diep passeren is het aanpoten, om de motoren op de juiste rijbaan te houden. We zijn begonnen!

Binnen anderhalf uur staan we in Antwerpen en drinken we een cappuccino aan een weelderig tankstation. We spreken uit, dat als het zo door gaat dat we wel eens vroeg in de middag op de champs-elysees zouden kunnen staan. Het blijkt echter al snel anders te lopen. Rijdend over de Belgische snelwegen, de gaten en scheuren vermijdend, zetten we door richting Noord-Frankrijk. Net voordat we nog een laatste keer willen tanken in België, lukt het Remco niet meer om ons bij te houden. Even de reserve stand van de tank aanspreken lijkt het devies. Echter blijkt dit al snel niet de oplossing te zijn. In de hoogste versnelling lukt het Remco, niet meer harder te gaan dan 80 kilometer per uur. In de een-na-hoogste versnelling lukt het soms nog net om de 100 te halen, maar geen fijne manier van rijden. 

Dan wordt het tijd om Erwin in te schakelen, die de meeste motorkennis met zich mee brengt. Erwin haalt e.e.a. los rond de carburateur en denkt aan wat vuil, die goede brandstoftoevoer blokkeert. We bellen ook nog even met Rob van Motorbandenzaak en hij denkt aan het zelfde. Met een rietje probeert Erwin het probleem te verhelpen. Het lijkt wat te werken, maar even later toch weer het zelfde euvel. We besluiten om in een wat langzamer tempo, door te rijden naar Parijs en daar een oplossing te gaan zoeken. 

De laatste uren naar Parijs bleek een barre tocht te worden. Urenlang regende het pijpenstelen, en werden we met windvlagen begroet. Net voor Parijs, daalde de temperatuur verder en pakken we nog wat natte sneeuw mee. Totaal doorweekt en verkleumd rijden we de voorsteden van Parijs binnen. Onder viaducten worden vuurtjes door vluchtelingen / daklozen gestookt om zich zelf warm te houden. Wij zetten door richting Gare du Nord en naar ons hotel. Met het invallen van de schemer, zoeken we een parkeerplek en lopen we richting het het hotel. Het eerste doel is gehaald en het avontuur begonnen!

Een kleine kamer wordt snel door ons gevuld en creatief proberen we de spullen te drogen. Iets later en met droge kleren aan, lopen we nog even richting Sacre Coeur. Eten wat Noodles, drinken een biertje en blikken we terug op een avontuurlijke eerste dag. De plannen voor de volgende dag worden besproken. Opzoek naar een een oplossing voor de motor van Remco. 

5 Comments

  1. Zet ‘m op, 1e dag achter de rug en nog vele mooie dagen te gaan.
    Veel veilige kilometers toegewenst.

  2. Heerlijk dit te lezen! Geen avontuur zonder tegenslagen 😉 Hopelijk rijdt de motor ondertussen weer als een zonnetje? Hier in NL is namelijk de zon gaan schijnen!

  3. Kijk even naar je vacuumrubbers in je carburateur, en eventueel als je 2 cdi’s hebt omwisselen. Als dat ook niet werkt even kijken naar je bougies en doppen of deze nog goed zijn en niet door water e.d niet meer vonken


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *